دوره 12، شماره 7 - ( 5-1393 )                   جلد 12 شماره 7 صفحات 507-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Arbabi M, Fakhrieh Z, Delavari M, Abdoli A. Prevalence of Trichomonas vaginalis infection in Kashan city, Iran (2012-2013). IJRM. 2014; 12 (7) :507-0
URL: http://journals.ssu.ac.ir/ijrmnew/article-1-557-fa.html
اربابی محسن، فخریه زهره، دلاوری مهدی، عبدلی امیر. شیوع عفونت تریکوموناس واژینالیس در کاشان طی سال  های 92-1391. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1393; 12 (7) :507-0

URL: http://journals.ssu.ac.ir/ijrmnew/article-1-557-fa.html


1- گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ، arbabi4.mohsen@yahoo.com
2- گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
چکیده:   (487 مشاهده)
مقدمه: عفونت تریکوموناس واژینالیس یکی از شایع­ترین بیماری­های منتقله جنسی (STDs) در انسان می­باشد. تریکوموناس واژینالیس یک تک یاخته انگلی با تمایل به جایگزینی در دستگاه تناسلی انسان است و ازاین­رو باعث واژینیت، سرویسیت و اورتریت در زنان آلوده می­شود. عفونت تریکوموناس واژینالیس درارتباط با ویروس نقص ایمنی (HIV) بوده و باعث عوارض حاملگی می­گردد.
هدف: در این مطالعه، شیوع آلودگی به تریکوموناس واژینالیس درافراد مراجعه کننده به مراکز بهداشتی شهر کاشان مورد مطالعه قرار گرفته است.
مواد و روش­ها: این مطالعه روی970 زن و 235 مرد مراجعه کننده به 5 مرکز بهداشتی دولتی کاشان طی بهمن ماه سال 1391 تا مهرماه 1392سال انجام گردید. خصوصیات دموگرافیک افراد، براساس پروتکل مطالعه جمع آوری گردید. ترشحات واژن و نمونه ادرار افراد جمع آوری و توسط دو روش استفاده از محیط کشت TYM و آزمایش ترشحات مرطوب از نظر آلودگی به تک یاخته بیماری زای تریکوموناس واژینالیس بررسی گردید. شیوع تریکوموناس واژینالیس بر اساس روش کشت انگل و آزمایش ترشحات واژن تعیین گردید.
نتایج: شیوع کلی عفونت تریکوموناس واژینالیس (0/08±2:CI ،95%)2% تعیین شد. سن افراد آلوده 33/7±9/4 سال بود. تمام زنان آلوده خانه دار و ازدواج کرده بودند و سواد 53/3% آن­ها در سطح ابتدائی بود. از نظر آماری هیچ اختلاف معنی­داری بین نشانه­های بالینی و یافته­های حاصل از بررسی انگل شناسی مشاهده نشد (0/05<p).
نتیجه­گیری: این مطالعه نشان داد شیوع تریکوموناس واژینالیس در جامعه مورد مطالعه نسبتا پائین می­باشد. از آنجا که علائم تریکومونیازیس شبیه به سایر بیماری­های منتقله جنسی می­باشد، برای تشخیص عفونت استفاده از تست­های آزمایشگاهی قابل اعتماد مورد نیاز می­باشد. بواسطه نتایج زیان آور بیماری، ارتقا بهداشت عمومی ، توجه به رعایت بهداشت شخصی و پیشگیری از تماس­های جنسی نامناسب کاملا ضروری می­باشد.
متن کامل [PDF 113 kb]   (209 دریافت)    
نوع مطالعه: Original Article |

فهرست منابع
1. Midlej V, Benchimol M. Trichomonas vaginalis kills and eats-evidence for phagocytic activity as a cytopathic effect. Parasitology 2010; 137: 65-76. [DOI:10.1017/S0031182009991041]
2. Van der Pol B. Trichomonas vaginalis infection: the most prevalent nonviral sexually transmitted infection receives the least public health attention. Clin Infect Dis 2007; 44: 23-25. [DOI:10.1086/509934]
3. Vos T, Flaxaman AD, Naghavi M, Lozano R, Michaud C, Ezzati M, et al. Years lived with disability (YLDs) for 1160 sequelae of 289 diseases and injuries 1990-2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010. Lancet 2012; 15: 2163-2196. [DOI:10.1016/S0140-6736(12)61729-2]
4. Van Der Pol B, Kwok C, Pierre-Louis B, Rinaldi A, A.Salata R, Chen PL, et al. Trichomonas vaginalis infection and HIV Acquisition in African women. J Infect Dis 2008; 197: 548-554. [DOI:10.1086/526496]
5. Pustan L, Ailiesei O, Dunca S. Trichomonas vaginalis a risk factor for cervical cancer. Gen Mol Biol 2010; 11: 107-112.
6. Harp DF, Chowdhury I. Trichomoniasis: Evaluation to execution. Eu J Obstet Gynecol Reprod Biol 2011; 157: 3-9. [DOI:10.1016/j.ejogrb.2011.02.024]
7. N Poole D, McClelland RS. Global epidemiology of Trichomonas vaginalis. Sex Transm Infect 2013; 89: 418-422. [DOI:10.1136/sextrans-2013-051075]
8. Radonjic IV, Dzamic AM, Mitrovic SM, Arsic Arsenijevic VS, Popadic DM, Kranjcic Zec IF. Diagnosis of Trichomonas vaginalis infection: The sensitivities and specificities of microscopy, culture and PCR assay. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 2006; 126: 116-120. [DOI:10.1016/j.ejogrb.2005.07.033]
9. Rezaeian M, Vatanshenassan M, Rezaie S, Mohebali M, Niromand N, Niyyati M, et al. Prevalence of Trichomonas vaginalis Using Parasitological Methods in Tehran. Iran J Parasitol 2009; 4: 43-47.
10. Matini M, Rezaie S, Mohebali M, Maghsood AH, Rabiee S, Fallah M, et al. Prevalence of Trichomonas vaginalis Infection in Hamadan City, Western Iran. Iran J Parasitol 2012; 7: 67-72.
11. Kassem HH, Majoud OA. Trichomoniasis among women with vaginal discharge in Benghazi city, Libya. J Egypt Soc Parasitol 2006; 36: 1007- 1016.
12. Mahafzah AM, Al-Ramahi MQ, Asa'd AM, El-Khateeb MS. Prevalence of sexually transmitted infections among sexually active Jordanian females. Sex Transm Dis 2008; 35: 607-610. [DOI:10.1097/OLQ.0b013e3181676bbd]
13. Madani TA. Sexually transmitted infections in Saudi Arabia. BMC Infect Dis 2006; 6: 3. [DOI:10.1186/1471-2334-6-3]
14. Mazloumi Gavgani A-S, Namazi A, Ghazanchaei A, Alizadeh S, Sehhati F, Rostamzadeh S, et al. Prevalence and risk factors of trichomoniasis among women in Tabriz. Iran J Clin Infect Dis 2008; 3: 67-71.
15. Rezaeian M, Vatanshenassan M, Rezaie S, Mohebal M, Niromand N, Niyyati M, et al. Prevalence of Trichomonas vaginalis Using Parasitological Methods in Tehran. Iran J Parasitol 2009; 4: 43-47.
16. Fattahi Bafghi A, Aflatoonian A, Barzegar K, Ghafourzadeh M, Nabipour S. Frequency distribution of trichomoniasis in pregnant women referred to health centers of Ardakan, Meibod and Yazd, Iran. Jundishapur J Microbiol 2009; 2: 132-139.
17. Sena AC, Miller WC, Hobbs MM, Schwebke JR, Leone PA, Swygard H, et al. Trichomonas vaginalis infection in male sexual partners: implications for diagnosis, treatment, and prevention. Clin Infect Dis 2007; 44: 13-22. [DOI:10.1086/511144]
18. Figueroa-Angulo EE, Rendon-Gandarilla FJ, Puente-Rivera J, Calla-Choque GS, Cárdenas-Guerra RE, Ortega-López J, et al. The effects of environmental factors on the virulence of Trichomonas vaginalis. Microb Infect 2012; 14: 1411-1427. [DOI:10.1016/j.micinf.2012.09.004]
19. Vatanshenassan M, Rezaie S, Mohebali M, Niromand N, Kazemi B, Babaei Z, et al. Trichomonas vaginalis: investigation of a novel diagnostic method in urine samples using cysteine proteinase 4 gene and PCR technique. Exp Parasitol 2010; 126: 187-190. [DOI:10.1016/j.exppara.2010.04.021]
20. Van Der Pol B, Kraft CS, Williams JA. Use of an adaptation of a commercially available PCR assay aimed at diagnosis of chlamydia and gonorrhea to detect Trichomonas vaginalis in urogenital specimens. J Clin Microbiol 2006; 44: 366-373. [DOI:10.1128/JCM.44.2.366-373.2006]

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به International Journal of Reproductive BioMedicine می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | International Journal of Reproductive BioMedicine

Designed & Developed by : Yektaweb